1η εικαστική έκθεση μαθητών/τριων του σχολείου μας
«Τα όνειρά μας»
Τα όνειρα είναι πολλά…!
Υπάρχουν τα όνειρα που κάνουμε όταν κοιμόμαστε: αυτά που μοιάζουν σαν μικρές ταινίες μέσα στο μυαλό μας, με περίεργες εικόνες και ιστορίες.
Υπάρχουν όμως και τα όνειρα που κάνουμε όταν είμαστε ξύπνιοι:
είναι οι στόχοι μας, αυτά που θέλουμε να καταφέρουμε, αυτά που ελπίζουμε να γίνουν αληθινά.
Σ’ αυτή την έκθεση, κάθε έργο είναι σαν ένα μικρό «παράθυρο» σε ένα όνειρο:
άλλο αστείο, άλλο συγκινητικό, άλλο μεγάλο, άλλο μικρό, όλα έχουν θέση.
Η έκθεση της σχολικής πινακοθήκης, με θέμα «Τα όνειρά μας», βρίσκεται στον 1ο όροφο του σχολείου μας. Εκεί θα βρείτε ομαδικά έργα από διάφορες τάξεις, όπως το Ουράνιο Τόξο του Α2 – σε αυτό βοήθησε και η κ.Αθηνά
το Ντους με λέξεις αγάπης του Γ1 με την φροντίδα και αγάπη της δασκάλας του κ Γεωργίας
Τα όνειρα ενός σκύλου από το Γ2
η Μαγική κιθάρα της Δ’ τάξης (σε συνεργασία με τη Δ’ τάξη του 12ου Δημοτικού Σχολείου)
καθώς και το Σεντόνι με τα όνειρα που ξαπλώνουν από το Α1 σε αυτό βοήθησε και η κ. Φανή και η κ. Δήμητρα!
Σε κάποια έργα συμμετείχαν και βοήθησαν στην ολοκλήρωση τους και παιδιά από άλλες τάξεις, από το ολοήμερο πρόγραμμα και από τον όμιλο της πινακοθήκης.
Το ομαδικό (συμμετοχικό) έργο του ομίλου ονομάζεται «Ωραία έργα, μεγάλα όνειρα» όπου σε αυτό μας βοήθησε η κ.Ευα και η κ. Κων/να.
Στην έκθεση θα δείτε επίσης συνεργατικά έργα ζωγραφικής που δημιούργησαν τα παιδιά του σχολείου μας μαζί με αγαπημένους φίλους ή και με τις οικογένειές τους.
Τέλος, μια ευχάριστη έκπληξη κρατήθηκε για το τέλος: το μοναδικό γλυπτό μαθήτριας από την Α’ τάξη, στο οποίο συμμετείχαν μέλη της οικογένειάς της. Πρόκειται για ένα φανταστικό μανιταρόσπιτο.
2η εικαστική έκθεση μαθητών/τριων του σχολείου μας
«Η άγρια φύση»
Η άγρια φύση είναι σημαντική...!
Η άγρια φύση είναι ξεχωριστή για τον καθένα και πολύ διαφορετική.
Η άγρια φύση μπορεί να είναι ένα τοπίο με γάργαρο νερό και πολλά λουλούδια, ένα δάσος για κάμπινγκ με σκοτεινές σπηλιές ή και βουνά, καταρράκτες, μικρά χωριά και φυσικά ζώα.
Σε αυτήν την έκθεση όλα έχουν θέση και αξία.
Ακόμα και τα πιο μικρά και απλά έργα έχουν νόημα και αξία.
Μαρίνα,
Συμμετοχική Πινακοθήκη
 |
3η εικαστική έκθεση μαθητών/τριων του σχολείου μας
Με αφορμή την 8η Μαρτίου, παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, ημέρα αφιερωμένη στους αγώνες, τις διεκδικήσεις και τις ιστορίες των γυναικών, οργανώσαμε και μελετήσαμε διαδικτυακό υλικό και γνωρίσαμε γυναίκες που μας ενέπνευσαν.
Στη συνέχεια, η συμμετοχική πινακοθήκη προσκάλεσε τα παιδιά να συμμετάσχουν στη νέα μας έκθεση με θέμα:
«Μια γυναίκα, ένα πορτρέτο, μια ιστορία»
Κάθε παιδί επέλεξε μια γυναίκα από το περιβάλλον του — μαμά, γιαγιά, θεία, δασκάλα ή άλλη σημαντική παρουσία και συζήτησε μαζί της για τη ζωή της, τις εμπειρίες της και όσα θεωρεί σημαντικά. Οι μικρές αυτές συζητήσεις άνοιξαν δρόμο για προσωπικές αφηγήσεις, μνήμες και στιγμές που αξίζει να φωτίζονται. Μαζί με τη γυναίκα που επέλεξαν, τα παιδιά δημιούργησαν το πορτρέτο της.
Στόχος μας ήταν να αποτυπώσουμε όχι μόνο πώς μοιάζει το πρόσωπο της κάθε γυναίκας, αλλά και ποια είναι, τι έχει ζήσει και τι θέλει να μοιραστεί. Τα παιδιά δούλεψαν με σεβασμό, τρυφερότητα και δημιουργικότητα, μετατρέποντας τις αφηγήσεις σε εικόνες.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες τις γυναίκες που άνοιξαν την καρδιά τους και σε όλα τα παιδιά που τις τίμησαν με τη δημιουργία τους.
Το υλικό
Η πρώτη γυναίκα της αρχαιότητας που μπήκε μέσα σε αθλητικό χώρο και παρακολούθησε τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Η Αγνοδίκη φέρεται ως η πρώτη καταγεγραμμένη στη παγκόσμια ιστορία γυναίκα που άσκησε επίσημα το επάγγελμα της μαίας. Έζησε στην αρχαία Αθήνα κατά τον 4ο π.Χ. αιώνα.
Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές, η Bettisia Gozzadini (Μπετίσια Γκοτζαντίνι) αναφέρεται ότι το 1237 υπήρξε η πρώτη γυναίκα που ολοκλήρωσε ανώτερες σπουδές στη νομική.
Επιπλέον, θεωρείται η πρώτη γυναίκα που δίδαξε ως καθηγήτρια σε πανεπιστήμιο (συγκεκριμένα στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια) κατά τον Μεσαίωνα.
Η Υπατία (περ. 370–415 μ.Χ.) ήταν μια σπουδαία μαθηματικός, αστρονόμος και φιλόσοφος από την Αλεξάνδρεια, γνωστή για την εξαιρετική της ευφυΐα και τη διδασκαλία της. Ως γυναίκα σε μια εποχή που κυριαρχούσαν οι άνδρες, ξεχώρισε για τη γνώση της, διδάσκοντας μαθηματικά και φιλοσοφία, ενώ ο τραγικός της θάνατος την κατέστησε σύμβολο της ελευθερίας της σκέψης.
Η Σαπφώ, ήταν Ελληνίδα λυρική ποιήτρια από τη Λέσβο, ιδιαίτερα γνωστή από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα για το ποιητικό της έργο.
Η Μαρία Άννα Βαλμπούργκα Ιγκνάτια Μότσαρτ (30 Ιουλίου 1751 – 29 Οκτωβρίου 1829), γνωστή ως Ναννέρλ (Nannerl), ήταν η μεγαλύτερη αδερφή του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ και εξαιρετική μουσικός. Ως παιδί-θαύμα, περιόδευσε στην Ευρώπη παίζοντας τσέμπαλο και πιάνο, ενώ θεωρήθηκε από πολλούς ισάξια του αδερφού της, προτού η κοινωνία της εποχής περιορίσει τη δράση της.
Η Μαντώ Μαυρογένους ήταν Ελληνίδα αγωνίστρια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Η Λασκαρίνα Πινότση, ευρύτερα γνωστή ως Μπουμπουλίνα, συνιστά μία εκ των πλέον εμβληματικών μορφών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Η Ελίζαμπεθ Κάντι Στάντον ήταν Αμερικανίδα κοινωνική ακτιβίστρια, μέλος της σουφραζέτας, υπέρμαχος της κατάργησης της δουλείας και ηγετική φιγούρα του πρώιμου αμερικανικού κινήματος υπέρ των γυναικείων δικαιωμάτων.
Η Αμέλια Έρχαρτ (1897-1937) ήταν πρωτοπόρος Αμερικανίδα αεροπόρος, η πρώτη γυναίκα που διέσχισε μόνη της τον Ατλαντικό. Σύμβολο του φεμινισμού και των αεροπορικών επιτευγμάτων, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς στον Ειρηνικό Ωκεανό το 1937 κατά την προσπάθεια περίπλου της Γης. Η τύχη της παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του 20ού αιώνα.
Η Μαρία Κιουρί (1867-1934) ήταν πρωτοπόρος Πολωνή φυσικός και χημικός, η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με Βραβείο Νόμπελ και η μόνη που έλαβε δύο Νόμπελ σε διαφορετικές επιστήμες (Φυσικής 1903, Χημείας 1911). Ανακάλυψε το πολώνιο και το ράδιο, θεμελιώνοντας τη μελέτη της ραδιενέργειας. Πέθανε από απλαστική αναιμία, συνέπεια της μακρόχρονης έκθεσής της στην ακτινοβολία.
Η Μαρία Μοντεσσόρι (1870–1952) ήταν πρωτοπόρος Ιταλίδα ιατρός και παιδαγωγός, μία από τις πρώτες γυναίκες γιατρούς στην Ιταλία, που έφερε επανάσταση στην εκπαίδευση με τη μοντεσσοριανή μέθοδο. Η φιλοσοφία της, βασισμένη στην ελευθερία, την αυτενέργεια και τον σεβασμό στον ρυθμό του παιδιού, εφαρμόζεται παγκοσμίως.
Η Ελίζ Φρενέ (1898-1983) υπήρξε Γαλλίδα παιδαγωγός και απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών, η οποία το 1926 παντρεύτηκε τον Σελεστέν και συν-διαμόρφωσε τη διάσημη μέθοδό τους. Ως εικαστικός, εισήγαγε το «ελεύθερο σχέδιο» και ίδρυσε το 1932 το περιοδικό Art Enfantin, δίνοντας στα παιδιά τη δυνατότητα να εκφράζονται καλλιτεχνικά χωρίς περιορισμούς. Μετά το 1935, διηύθυνε το δικό τους σχολείο στη Βανς, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη είναι εξίσου σημαντική με την ανάγνωση και τη γραφή για την ανάπτυξη κάθε μαθητή/τριας.
Η Άννα Φρανκ (1929–1945) ήταν Γερμανοεβραία έφηβη, σύμβολο των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, γνωστή για το ημερολόγιο που κρατούσε ενώ κρυβόταν από τους Ναζί στο Άμστερνταμ. Το «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ», που εκδόθηκε μετά τον θάνατό της από τον πατέρα της, Ότο -τον μόνο επιζώντα της οικογένειας-, αποτελεί μία από τις πιο συγκλονιστικές μαρτυρίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η Frida Kahlo γεννήθηκε στο Coyoacán του Μεξικού και της έδωσαν το όνομα Magdalena Frida Carmen Kahlo y Calderón. Η Φρίντα Κάλο (1907-1954) ήταν η διασημότερη Μεξικανή ζωγράφος, που μετέτρεψε τον προσωπικό της πόνο σε παγκόσμια τέχνη μετά από ένα σοβαρό ατύχημα στα 18 της. Αν και ήθελε να γίνει γιατρός, η αναπηρία την οδήγησε στις αυτοπροσωπογραφίες, όπου αποτύπωνε με ειλικρίνεια τα συναισθήματα και την περηφάνια για την πατρίδα της. Υπήρξε σύμβολο της γυναικείας δύναμης και της πολιτικής δράσης, αποδεικνύοντας ότι η δημιουργικότητα μπορεί να νικήσει κάθε εμπόδιο.
Η Ρόζα Παρκς (1913-2005) ήταν μια θαρραλέα Αφροαμερικανίδα που το 1955 αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό άντρα, εναντιούμενη στους άδικους νόμους των διακρίσεων. Η πράξη της αυτή πυροδότησε ένα μεγάλο κίνημα διαμαρτυρίας και την έκανε σύμβολο του αγώνα για την ισότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα στις ΗΠΑ.
Η Σιριμάβο Μπανταρανάικε (1916–2000) ήταν πολιτικός από τη Σρι Λάνκα, η πρώτη γυναίκα στον κόσμο που έγινε πρωθυπουργός (1960) και υπηρέτησε τρεις θητείες.
Η Βαλεντίνα Τερεσκόβα (γενν. 1937) έγραψε ιστορία το 1963, όταν έγινε η πρώτη γυναίκα που ταξίδεψε στο διάστημα με το σκάφος Βοστόκ 6. Παρόλο που ξεκίνησε ως εργάτρια σε εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας, το πάθος της για τα αλεξίπτωτα την οδήγησε στα αστέρια, κάνοντας 48 περιστροφές γύρω από τη Γη. Με το σύνθημα «Γλάρος» (Chaika), απέδειξε σε όλο τον κόσμο ότι οι γυναίκες έχουν τη δύναμη να κατακτήσουν ακόμα και το άπειρο σύμπαν.
Η Μαλάλα Γιουσαφζάι (γενν. 1997) είναι Πακιστανή ακτιβίστρια για το δικαίωμα των κοριτσιών στην εκπαίδευση, γνωστή για την επιβίωσή της μετά από επίθεση των Ταλιμπάν το 2012. Το 2014 έγινε η νεότερη κάτοχος Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης σε ηλικία 17 ετών. Είναι ιδρύτρια του Malala Fund, υποστηρίζοντας τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για κορίτσια παγκοσμίως.
Η Κάθριν Σουίτζερ (γενν. 1947) είναι η γυναίκα που άλλαξε για πάντα τον αθλητισμό το 1967, όταν έγινε η πρώτη που έτρεξε επίσημα στον Μαραθώνιο της Βοστώνης. Τότε οι γυναίκες απαγορευόταν να συμμετέχουν, αλλά εκείνη γράφτηκε χρησιμοποιώντας μόνο τα αρχικά της (K.V. Switzer) για να μην την καταλάβουν. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, ένας επόπτης προσπάθησε να την πετάξει έξω με τη βία, αλλά εκείνη δεν σταμάτησε, τερμάτισε και απέδειξε σε όλο τον κόσμο ότι οι γυναίκες έχουν την ίδια αντοχή και δύναμη με τους άνδρες.
"το διάστημα"
